25-12-05

Kerst

Our little boy's first Christmas

Dag mijn kleine lieve Jonas,

Vandaag was het je allereerste Kerstfeest. Dit is voor mama en mij een hele bijzondere dag geweest. Jij bent immers het allermooiste kerstcadeau dat we ooit mochten ontvangen. Dit jaar ben jij ons kerstekindje, waar we zo lang naar uitgekeken hebben. Er zijn geen woorden voor de vreugde en het geluk die ik voel als ik je in mijn armen houd, of naar je kijk terwijl je ligt te slapen. En bij mama zie ik ook af en toe traantjes van geluk in haar ogen.

Maar je bent niet alleen voor ons een bron van vreugde. Ook je grootouders zijn gek van je. Om nog te zwijgen van mijn zus, je meter, en haar kinderen. Vooral je nichtje, die zou wel de hele tijd met je bezig willen zijn. Het is mooi om te zien hoe lief en zorgzaam ze met je omgaat. Ik denk dat ze je nog veel zal verwennen!

Vandaag was de familie dan bij elkaar voor het traditionele kerstfeest bij mijn zus, en jij was er natuurlijk de eregast. Maar al die drukte is toch nog wat veel voor jou, en bij momenten kreeg je het er wat van op de heupen. Dat zal nog wel veranderen, er komt een tijd dat jij wellicht duchtig je steentje tot die drukte zal bijdragen. Maar nu heb je toch nog rust en regelmaat nodig. Die proberen we je hier thuis dan ook zoveel mogelijk te geven.

Al bij al was je eerste kerst toch een mooie dag. Je hebt zelfs al enkele cadeautjes gekregen! Je nichtje heeft speciaal voor jou in zoutdeeg een mooi versierde letter "J" gemaakt. En al besef je het nog niet zelf, mij en mama doet het plezier om te zien hoe jouw aanwezigheid de mensen blij maakt. Dat is toch een klein beetje een afspeigeling van de geest van Kerstmis.

Zalige Kerst, mijn zoontje!

Je papa.

23:28 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

17-12-05

Zwaar

Dag mijn lieve Jonas,

Als je een kindje verwacht, stel je je daar vanalles bij voor. Je hebt zovele dromen en verwachtingen. Zoals iedereen hoop je op de ideale baby. En hoewel je natuurlijk wel weet dat zoiets niet bestaat, ga je er toch van uit dat het allemaal fantastisch zal zijn, als je kindje er eenmaal is. Als je mijn eerste brieven aan jou erop naleest, zal je dat waarschijnlijk ook wel merken.

Maar dan kom jij eraan, in plaats van een droom hebben we plots een reëel levend wezentje in ons gezinnetje, een baby'tje met zijn noden en eigenheden. En naarmate de tijd vordert, dringt het tot ons door dat de werkelijkheid er niet alle dagen even mooi en aanlokkelijk uitziet als onze hooggespannen verwachtingen.

In de loop van vorige week had mama het daar bij momenten bijzonder moeilijk mee. Je huilde veel en langdurig, was niet te troosten, mama moest zich steeds met je bezighouden om je toch af en toe wat rustig te krijgen, het voortdurende geween en gezeur knaagde aan haar zenuwen. Daar kun jij natuurlijk niets aan doen, ook de dokter van Kind & Gezin bevestigde dat kindjes op die leeftijd nog niet bewust lastig zijn. Maar al beseffen we dat, en al weten we dat we van die fazes kunnen verwachten, toch is het soms zwaar.

Daarom zijn we dan ook zo blij dat je vandaag plots weer een zonnetje in huis bent. Je hebt veel en goed geslapen, en als je wakker bent, ben je rustig en speel je fijn met je laatste nieuwe hobby, je slabbetje, dat je in je twee handjes vastgrijpt en voor je gezichtje heen en weer beweegt. Ook met je "tutje" word je virtuoos: je slaagt er al geregeld in het terug in je mondje te maneuvreren als het eruit geraakt is. En soms b(r)abbel je lustig tegen me, alsof je zoveel te vertellen hebt. Kortom, je bent een bron van vreugde voor mij en mama.

Nu moet je niet denken dat we je alleen maar graag zien als je zo aangenaam bent. Wat er ook gebeurt, hoe je je ook gedraagt, we houden beiden zielsveel van je. En het is net als het wat moeilijker gaat, dat het besef daarvan je motiveert en aanspoort om de moed niet op te geven, om steeds verder te gaan. Net zoals in een relatie eigenlijk.

Straks leggen we je weer in je wiegje voor de nacht, en kunnen we terugkijken op een mooie dag met jou, ons zoontje.

Je papa.

21:26 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-12-05

Mozart

Dag kleine Jonas,

Mama is aankopen gaan doen, terwijl ik met jou thuis gebleven ben. Je hebt lang geslapen, en nu zit je rustig in je relaxje naar je pluchen hondje Woefie te kijken. Op de achtergrond klinkt zachtjes een pianosonate van Mozart.

Zoals je nog wel zal ervaren, ben ik een groot muziekliefhebber. Van allerlei stijlen klassiek over jazz en folk tot rockmuziek, ik ben een echte veelvraat op muzikaal vlak. Het gebeurt bijna nooit dat er geen radio of CD speelt als ik thuis ben. Maar nu jij er bent, heb ik toch mijn gewoontes toch wat moeten aanpassen.

Hoe graag ik ze ook hoor, er zijn bepaalde stijlen en genres die ik beter niet speel met zo'n klein kindje als jij in huis. Als je slaapt, willen we je niet wekken, en als je wakker bent, word je van sommige muziek te nerveus. Door jouw aanwezigheid is dus de rustigere muziek gaan overheersen: geen stevige rock meer of zware Mahler-symfonieën, maar sfeervolle, aangename dingen. En vooral: Mozart.

Ik heb vaak gehoord en gelezen dat muziek uit de klassieke stijlperiode, en dan vooral Mozart, een positieve invloed op de ontwikkeling van kleine kindjes zou hebben. En vermits ik die muziek zo al erg graag hoor, wil ik die kans natuurlijk niet onbenut laten. Vandaar dat je al een uitgebreid rantsoen pianosonates, -concerti en symfonieën van het Salzburgse genie hebt mogen verwerken. Baat het niet, dan schaadt het ook niet. En ik koester ook de stille hoop dat deze muziek je hierdoor zo vertrouwd zal worden, dat je er later ook open voor zal staan.

Natuurlijk weet ik niet hoe je muzikale smaak zich zal ontwikkelen. Zoiets kan je niet forceren. Zal je wel muzikaal zijn? En zo ja, zal je "papa's muziek" wel graag horen? Het is normaal dat kinderen hun eigen smaak ontwikkelen, en zich hierbij tegen die van hun ouders afzetten. Dat moet ik kunnen aanvaarden. Ik hield ook niet van alle muziek waar mijn papa naar luistert. Maar de ervaring heeft geleerd dat ik in de loop der jaren meer en meer zijn smaak ben gaan appreciëren. En nu luister ik, naast de dingen waar hij nog steeds geen boodschap aan heeft, ook naar muziek die hij me leren kennen heeft. Zal het ons ook zo vergaan? Ik ben benieuwd. Intussen zal ik je met zoveel mogelijk muziek in contact brengen, wanneer je er de leeftijd voor hebt. En trachten je er geen afkeer van te geven: overdaad schaadt. En dan zien we wel hoe het loopt...

Je muzikale papa.

18:40 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |