31-08-05

Wonder

Mijn kleine lieve jongen,

Het was totaal onverwacht. We hadden erop gerekend dat het nog een paar weken zou duren. Maar vandaag is het wonder gebeurd: vandaag heb ik je voor het eerst in mijn armen mogen houden.

Gisteren leek een dag te zijn zoals er nog wel een aantal zouden volgen. Mama eindelijk op zwangerschapsverlof, en ik 's morgens gewoon vertrokken naar mijn werk. Toen ik op het punt stond mijn middagpauze te nemen, kreeg ik een telefoontje van mama. Ze hadden gebeld van bij de gynaecoloog. Of we om halftwee op consultatie konden komen, en of we meteen de bagage mee konden brengen om vandaar rechtstreeks naar het ziekenhuis te gaan. Hij had beslist dat het beter was om de bevalling nu meteen in te leiden.

Natuurlijk waren mama en ik overdonderd. Ik ben in zeven haasten naar huis gegaan, heb daar nog snel enkele zaken bij elkaar gegraaid, en voor ik het goed en wel besefte waren we vertrokken voor wat wel de tot nu toe langste dag uit ons leven zou worden. Rond twee uur meldden we ons aan op de spoedafdeling. En daar begon een avontuur dat zijn hoogtepunt gekend heeft vanochtend om acht voor acht.

Ik wou eerst schrijven "triomfantelijk hoogtepunt", maar op dat moment waren we zo moe en uitgeteld (vooral mama natuurlijk), dat er geen gevoel van triomf bij te pas kwam. Maar wel maakte een intens geluk zich van ons meester. Dat zo'n geweldig wonder zich aan ons voltrokken heeft, dat we dit prachtige kindje mogen aanschouwen en koesteren, daar kunnen we alleen maar oneindig dankbaar voor zijn. Woorden schieten werkelijk te kort. Wat ik ook probeer, ik verval steeds in die oude cliché's. Maar dat zijn wellicht cliché's geworden omdat ze zoveel waarheid bevatten. Om het te zeggen met de prachtige woorden van Fish uit het nummer "Cliché":

I’ve got a reputation of being a man with a gift of words
A romantic poetic type or so they say
But I find it hard to express the way I feel about you
Without getting involved with the old clichés.

(...)

That’s why I’m trying to say with my deepest sincerity
That’s why I’m finding it comes down to the basic simplicities
The best way is with an old cliché


We zullen trachten je waard te zijn, mijn lieve zoontje. Welkom op deze wereld, welkom in ons gezinnetje, welkom mijn kleine Jonas.

Je diep ontroerde papa.

16:33 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (7) |  Facebook |

28-08-05

Druk

Dag kleine kapoen.

De tijd vliegt zo snel en we zijn zo druk bezig, dat het alweer een week geleden is dat ik je voor het laatst geschreven heb. Maandag naar de gynaecoloog, waar mama een uur aan de monitor gelegen heeft. Misschien niet de meest boeiende bezigheid, maar zo weten we dat je het goed stelt.

Dinsdag naar de kinesist. Ze leert ons oefeningen aan voor tijdens de bevalling. Dat doet wel wat onwennig aan. En vooral, het roept beelden op van hoe het zal zijn als het grote moment aangebroken is. En die beelden vind ik niet altijd zo geruststellend. Het lijkt me toch zwaar te zullen worden. En vermits we dit nog nooit meegemaakt hebben, weten we ook niet goed wat we er ons bij moeten voorstellen.

Woensdagavond na het werk boodschappen: er moet immers ook eten in huis zijn. Ook donderdag en vrijdag is het laat geworden. Het was immers mama's laatste werkweek, en ze wou nog een aantal zaken afronden. En bovendien wat orde brengen in haar papieren en op haar bureau. Met als gevolg dat ze twee zeer lange dagen gemaakt heeft, en zeer moe was. Bovendien heeft ze alles nog niet volledig klaargekregen, dus gaat ze morgen maandag nog een halve dag verderwerken.

En dit weekend zijn we thuis in een opruimwoede geschoten. Er moet in ons klein appartementje ook nog het een en ander op orde gezet worden. Eerst en vooral moeten we een plekje vrijmaken om je nieuwe wiegje te plaatsen dat we besteld hebben. En verder moet het er ook netjes bijliggen om bezoek te ontvangen dat je komt bewonderen. Het was dus geen rustig weekend. Ik ben ook wel bezorgd dat mama zich zou forceren. Haar en jouw welzijn zijn me veel belangrijker dan wat rommel hier en daar. Gelukkig rust ze voldoende.

Zo, deze brief is een moment van ontspanning voor me, enkele minuutjes met mijn gedachten bij jou. Nu ga ik nog even verder opruimen, mama helpen. En dan nog wat tot rust komen. Je zal wel merken als het zover is, dan krijg je weer de dagelijkse massage van mama's buik, waar je altijd zo op reageert. Tot zo.

Je drukke papa.

21:17 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

21-08-05

Peter en meter

Dag mijn lieve jongen.

We staan weer een stapje verder. Je hebt nu een peter en een meter. De peter hadden we vorige zondag gevraagd. Hij is zelf papa van vijf kinderen, en jouw mama is meter van zijn jongste dochtertje. Toen we het hem voorstelden, was hij aangenaam verrast en heeft hij met plezier aanvaard. Als papa van vier meisjes was hij bijzonder tevreden dat hij peter werd van een jongetje.

En vrijdagavond heeft ook mijn zus positief geantwoord op ons verzoek. Zo is je enige tante dus ook meteen je meter. Ze heeft ook twee lieve kinderen, waarover ik je vroeger al eens verteld heb. Vandaag vertelde mijn mama me dat mijn zus erg blij is dat ze je meter mag zijn. Verder vertelde ze me dat er ook nog iemand anders zeer blij was: je nichtje! Dat verheugde er zich al op dat ze cadeautjes voor je zou mogen kiezen. Je zal dus wel verwend worden...

Ik ben er zeker van dat je een fantastische peter en meter zal hebben, die je graag zullen zien en heel goed voor je zullen zijn. Het enige waar ik en mama ons wel eens zorgen over maken is een praktisch probleempje. Hoe kunnen we al dat volk ontvangen als we je peter en meter met al hun kinderen eens samen willen uitnodigen? Ons klein appartementje kan dat zeker niet slikken. Maar nu jij eraan komt, hebben we een goede aanleiding om eens ernstig op zoek te gaan naar wat ruimere behuizing. Hoewel dat een zorg is voor ten vroegste over een paar weken...

Je papa.

22:13 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

18-08-05

Vergissing

Dag kleine jongen.

Vandaag is er iets grappigs gebeurd. Mama kwam wat vroeger van haar werk naar huis omdat ze naar de kinesist en de dokter moest. Toen ze de voordeur opende, dacht ze even dat ze zich vergist had en bij iemand anders binnengegaan was. Dat kwam zo.

We hebben opnieuw een heerlijk verlengd weekend aan zee achter de rug. Zalig uitgerust en van het mooie weer genoten. Waarschijnlijk was dit de laatste keer dat we naar de kust gegaan zijn voor je geboorte. We willen geen risico's nemen, en je geboortedatum komt nu toch wel zeer dichtbij. Dus zijn we ginds in de kinderwinkel de spulletjes gaan afhalen die we er voor jou gekocht hadden.

Een daarvan is een mooie kinderwagen. Die hebben we mee naar huis gebracht, en voorlopig in de inkomhal gezet. Toen mama de voordeur opende, zag ze je kinderwagen daar staan. In een flits dacht ze dat er iets niet klopte, dat ze aan het verkeerde adres was. Dan pas drong de realiteit tot haar door.

Zo zie je maar, al weten we reeds maanden dat je eraan komt, de veranderingen in ons dagelijks leven die zich zachtjes beginnen aan te dienen, kunnen soms bevreemdend zijn. Tussen weten en beseffen ligt er nog een hele kloof. Maar binnenkort zal jij er zijn om ons elke dag van de werkelijkheid van dit prachtige avontuur te doordringen...

Je verwonderde papa.

22:54 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

11-08-05

Vragen

Dag jongen.

Het vooruitzicht dat ik weldra papa word, zet me aan het denken. Dat zal voor de meeste toekomstige ouders wel het geval zijn, vermoed ik. Over een goede maand krijg ik, samen met mama, de verantwoordelijkheid over een nieuw leven. We zullen je begeleiden op de eerste jaren van je levensweg. Hoe je uitgroeit en wie je wordt, dat zal voor een belangrijk deel van ons afhangen.

Ik vraag me dan ook vaak af wat voor een voorbeeld ik voor je wil zijn. Als ik wil dat je een goed mens wordt, ligt het aan mij om je dat voor te leven. Ik heb gelezen dat het niet is wat ouders aan hun kinderen zeggen dat het meeste invloed op hen heeft, maar hoe ze zich gedragen. Als je woorden in tegenspraak zijn met je daden, zijn het de daden die uiteindelijk de doorslag geven. Maar intussen heb je wel je geloofwaardigheid verspeeld.

Het is dus heel belangrijk dat ik voor mezelf uitmaak wat voor iemand ik wil zijn. Welke waarden ik erop nahoud en in mijn leven tot uiting breng. Dat soort vragen hield me vroeger ook al bezig, maar nu krijgen ze een veel grotere impact. Want enkel op die manier kan ik jou deze waarden bijbrengen. Ik zou graag hebben dat je later, als je zelf volwassen bent, met liefde en respect aan je papa kan terugdenken. Ik wil iemand zijn waar je trots op kan zijn. Iemand die, zoals iedereen, zijn zwakke punten en gebreken heeft, maar die toch altijd getracht heeft een goed mens te zijn. Een hele opgave, maar voor jou wil ik het proberen.

Je onzekere papa.

21:22 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-08-05

Afwas

Dag kapoentje.

Ik heb net de vaat gedaan. Daarmee ben ik gewoonlijk zo'n uurtje zoet. Oorspronkelijk deden mama en ik dat altijd samen. We hadden zo onze vaste rolverdeling: zij waste af, ik zorgde voor het afdrogen en wegzetten. Zo met zijn tweetjes de vaat doen, dat is best aangenaam. Het is een moment dat je samen aan iets bezig bent, dat je tijd hebt voor elkaar. Een rustpunt in een drukke dag, waar je gezellig wat kan praten.

Ik herinner me dat ik ooit eens een dame hoorde vertellen dat bij haar thuis de afwas heilig was. Geen vaatwasmachine, gewoon met de hand, een gelegenheid om bij te praten. Het was zelfs zo dat als haar grotere kinderen wat te bespreken had, ze haar vroegen om samen af te wassen. Dat is me altijd bijgebleven. Bij ons is er ook geen vaatwasmachine, uit plaatsgebrek, en omdat we met zijn tweetjes niet zoveel vuil maken. En dus ook een beetje voor de gezelligheid...

Maar sinds mama zwanger is, moet ze het kalmer aan doen. Zeker in de beginmaanden was het belangrijk dat ze rust nam. Ze is zelfs twee maanden niet mogen gaan werken van de dokter. En dus neem ik sindsdien de afwas alleen voor mijn rekening. Het "samen"-aspect is nu wel tijdelijk verloren gegaan, maar toch blijft ik het graag doen.

Veel mensen zien afwassen als een onaangenaam karwei, iets waar je nu eenmaal moeilijk onderuit kan. Ik heb echter geleerd dat een bezigheid als afwassen een mooi moment kan zijn. Het hangt ervan af hoe je er tegenaan kijkt. Natuurlijk is er de voldoening van de gedane taak. Maar voor mij heeft zo'n uurtje afwassen iets rustgevends, iets meditatiefs. Je kan je gedachten laten afdwalen, of helemaal nergens aan denken. Of naar mooie muziek luisteren, zoals dat prachtige concert op de radio vanavond.

Ik wens je toe dat je later ook zal leren de mooie kant van de dingen te zien, de verborgen rijkdom in het alledaagse en het gewone. Dat is een eigenschap die je mee een gelukkig mens kan maken. Ik zal dan ook mijn best doen om je dit voor te leven.

Je afwaspapa.

22:50 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |