25-07-05

Thuis

Dag lieve jongen.

Tien dagen rust, tien dagen zonder brieven... Mama en ik hebben het er rustig van genomen aan zee. We hebben genoten. De eerste dagen met nog zeer warm weer, daarna iets frisser maar toch mooi. Enkel de laatste dagen was het grijs en regenachtig. Maar zoals je later misschien ook zal ervaren, de kust bij grijs weer heeft een heel eigen charme, een wat melancholische sfeer waar ik wel van houd. De kunst is te leren genieten van wat er is, het mooie ervan leren zien, en niet vitten op hoe het had kunnen zijn. Ik hoop dat jij je die levenskunst later ook eigen kan maken.

We hebben intussen een mooie kinderwagen voor je gekocht. Het wordt wel even wennen, zo'n "gevaarte" rondduwen overal waar we gaan. En ook even oefenen om het hele zaakje opgeplooid en opnieuw gemonteerd te krijgen wanneer we er met de wagen op uit trekken. We zullen onze bagage wat moeten beperken in de toekomst. Misschien niet eens zo slecht, als ik zie wat we zo allemaal meegesleurd hebben naar zee dat we nooit gebruikt hebben. Van de nood een deugd maken, heet dat...

En we zijn stilletjesaan beginnen nadenken over de geboortekaartjes. Keuze van het kaartje, teksten, lay-out, er komt heel wat bij kijken. Ongelooflijk hoeveel verschillende modellen de drukker ons toonde, hele boeken vol. En de kaartjes die ik het liefste zag, konden mama niet bekoren, en vice versa... Gelukkig zijn er voldoende die we beiden mooi vinden, dus daar komen we wel uit. Voor de tekst heb ik al een klein ideetje. Nog eventjes uitwerken, en dan horen wat mama ervan vindt.

En voor we de tekst kunnen vastleggen, hebben we nog iets heel belangrijks te doen. We hebben nog een peter en een meter voor je nodig. Wij weten al wie we willen vragen, maar zij weten het nog niet. Ik hoop dat ze ja zeggen, ze zullen zeker een goede peter en meter voor je zijn. Daar zorgen we in de komende dagen voor.

Nu moet ik mijn zaken klaarzetten om morgen naar het werk te gaan. Pijnlijk na tien zalige dagen met mama en jou...

Je papa.

22:19 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

15-07-05

Zee

Dag kleine jongen.

De werkweek zit er weer op. Het was de laatste dagen opnieuw zeer warm. Dat is vermoeiend, vooral voor mama, die op haar werk geen airco heeft zoals ik. We zijn nu beiden wel aan wat rust toe. En die komt er, want we muizen er een weekje tussenuit. Morgen vertrekken we naar zee, tot maandag over een week. Tien volledige dagen!

Meestal verkiezen we andere vakantiebestemmingen. In de zomer gaat onze voorkeur meestal uit naar de Oostenrijkse bergen. Ook citytrips kunnen ons wel bekoren. Maar nu jij op komst bent, kiezen we ervoor geen risico's te nemen en dicht bij huis te blijven. En dus wordt het de Belgische kust. We houden beiden erg veel van de kust, we gaan er vaak in het weekend naartoe. Je kan daar tot rust komen, volledig ontstressen. Gewoon gezellig rondwandelen, iets gaan eten of drinken. Als het mooi weer is zomaar de hele namiddag op het terras, met een boek of wat muziek. Zalig.

En nu wordt het dus tien dagen ontspannen en genieten. Ik kijk er al naar uit, het is immers onze eerste echte vakantie dit jaar. Misschien gaan we wel naar de garnaalvissers te paard kijken in Oostduinkerke, daar kan ik dan stapels foto's van nemen. We zien wel.

In elk geval, ik hoop dat je later onze liefde voor de kust en de zee zult delen. Dat we er samen nog vele mooie ogenblikken mogen beleven.

Je zee-papa.

22:57 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

14-07-05

Hasselt

Dag mijn jongen.

Mama heeft gisteren een vermoeiende dag gehad. Ze moest voor haar werk naar een bedrijf voorbij Hasselt, een hele dag lang. Om op tijd te komen is ze 's ochtends al vóór zeven uur vertrokken. En 's avonds zat het verkeer op de Brusselse ring zo vast, dat ze pas rond acht uur terug thuis was. Onnodig te zeggen dat ze moe was. Als je niet zwanger bent is zo'n dag al een hele opgave. Maar als je zo'n zes maand ver bent is het helemaal slopend.

Gelukkig zijn haar ouders, jouw grootouders, met haar meegereden. Ze hebben de gelegenheid aangegrepen voor een daguitstapje naar Hasselt. Zo zat mama tijdens de rit niet alleen in de wagen en ging de tijd aangenamer voorbij. Bovendien heeft mama tijdens haar zwangerschap al drie keer kort het bewustzijn verloren, door een bloeddrukval denken we. Daarom ben ik wel wat ongerust als ze alleen met de wagen op weg moet, en dus was ik blij dat ze gisteren gezelschap had.

Toen mama thuis kwam, zei ze dat jij je overdag gelukkig vrij rustig gehouden had. Als we niet beter wisten, zouden we denken dat je een brave jongen bent die weet dat je mama niet teveel mag storen tijdens het werk. Maar misschien voel je ergens wel aan dat jij en mama zich in een ongewone, stresserende situatie bevinden, en ben je daarom wel kalm. Je roert je meestal als de omgeving vertrouwd is en mama ontspannen. Zou zo'n ongeboren kindje als jij de beslommeringen, spanningen en vreugdes van je mama ervaren?

Je nieuwsgierige papa.

22:13 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

10-07-05

Neefje en nichtje

Dag mijn kapoentje.

Vandaag zijn we de verjaardag van je nichtje gaan vieren. Ze is al tien geworden, een hele meid. Eigenlijk wil ze nog helemaal geen tien zijn, dat vindt ze te oud. Maar een feestje en cadeautjes maken natuurlijk wel wat goed...

Toen we haar een aantal weken geleden vertelden dat mama zwanger was en dat jij op komst was, wist ze met zichzelf geen blijf: ze wist niet hoe ze op het nieuws moest reageren. En ook vandaag is ze niet op het onderwerp ingegaan. Maar ik ben zeker dat ze, als je er eenmaal bent, een heel lief en attent nichtje voor je zal zijn. Ze speelt zo graag moedertje, en ze is verzot op kleine kindjes, zoals het kleindochtertje van haar buurvrouw. Je zal zien, ze zal je vertroetelen.

Je neefje, haar jongere broertje, was minder terughoudend. Toen ik je voelde bewegen, mocht hij even zijn handje op mama's buik leggen. Hij zei dat hij je voelde. "Hij wil eruit", zei hij. We hebben hem verteld dat we daarvoor best nog een paar maand wachten. "En is het een jongen of een meisje?" "Een jongetje." Dat nieuws deed hem blijkbaar plezier: zijn gezicht lichtte op. En wat later kwam hij er zelf op terug. "Ik ben benieuwd wat voor haar hij zal hebben..." Wij zijn dat ook natuurlijk: word je een klein blond jongetje zoals je papa toen hij klein was? Om dat te weten te komen, zullen we ook nog wat geduld moeten uitoefenen. Dat je haartjes beginnen te groeien, dat vertelde de dokter ons bij de laatste echo: al een millimeter of twee nekhaar. Ongelooflijk dat we zo'n dingen kunnen zien.

Wat de kleur van je haar ook is, we wachten vol ongeduld op je komst. En als je er dan bent, zal je ook kennismaken twee lieve kinderen: je neefje en nichtje.

Papa.

21:13 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

06-07-05

Tekeningen

Dag kapoen,

Als ik dit schrijf, heb ik net weer mama's buik met amandelolie ingewreven en wat gemasseerd. Ik heb je reeds verteld dat ik dat bijna elke dag doe, opdat mama's buik mooi glad zou blijven.

Sinds enige tijd heb ik er een spelletje van gemaakt. Je moet weten dat ik de olie eerst met een watje aanbreng, voordat ik begin met masseren. Nu maak ik telkens met dat watje en de olie een tekening op mama's buik: een zonnetje, een vis, een ster, een kruis of een andere figuur... Elke dag een nieuwe tekening. Het is een speelse uitdaging geworden om altijd weer met iets nieuws op de (watten)proppen te komen. Je ziet, papa's kunnen ook speels zijn...

Veel liefs van je ludieke papa.

23:12 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

03-07-05

Kleertjes

Dag mijn kleine kapoen,

Zo zoetjesaan beginnen mama en ik het begin van een collectie kleertjes voor je aan te leggen. Zeker nu de koopjesperiode begonnen is, gaan we samen op zoek. We lopen de kinderwinkels af en mama doorzoekt de rekken. Ik kijk over haar schouder aandachtig mee. Ongelooflijk hoe schattig sommige van die spulletjes zijn. Gisteren het ik een prachtig pakje voor je gekozen: een lichtblauw polo'tje en een mooi broekje. Ik kan nauwelijks wachten om je ermee te zien. Maar toch zal dat niet anders kunnen. Eerst moet je veilig en wel je entree in de mensenwereld maken, en dan zijn we er nog niet, want het zijn kleertjes voor één jaar oud.

Een jaar is een lange tijd om op iets te wachten. En toch vliegt zo'n jaar soms voorbij. Ik heb zo het vermoeden dat jouw eerste levensjaar er voor ons zo eentje zal zijn. Het zal een jaar zijn waarin we ongelooflijk veel nieuwe dingen zullen beleven, dingen die ons voor de rest van ons leven zullen bijblijven als gekoesterde herinneringen. Nieuwe ervaringen, verantwoordelijkheden, twijfels, onzekerheden, vreugdes, en zoveel meer. Maar voor niemand zal dat jaar zo verrassend en nieuw zijn als voor jou...

Papa.

22:06 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |