23-06-05

Dankbaarheid

Mijn kleine jongen,

Ik heb al enkele dagen niet meer geschreven. Het is zeer warm, en 's avonds zijn we lusteloos en moe, en trachten we ons zo rustig mogelijk te houden. Ik weet niet of jij in je besloten wereldje daar last van hebt. Jij zwemt toch permanent in 37 graden, of niet?

Vanavond ben ik, ondanks de hitte, toch even aan het schrijven gegaan, omdat er iets me erg geraakt heeft. Onder de middagpauze ga ik vaak eten op een plek waar ze heerlijke zoute en zoete taarten maken. De plek wordt gerund door een koppel. Deze keer was de vrouw, altijd zeer vinnig en sympathiek, er niet. Haar zus, die haar rol overgenomen heeft, vertelde me dat ze onlangs een hartaanval gekregen had. Ze had zich het lot van een van haar diensters erg aangetrokken, die kampt met borstkanker. Ze is aan de beterhand, maar moet absoluut rusten. Ik hoop dat zij, en de dienster, er snel weer bovenop komen...

Zo'n dingen herinneren me eraan hoe broos geluk soms kan zijn. Wanneer alles goed lijkt te gaan, slaat plots het noodlot toe. Daarom ben ik dan ook zo dankbaar dat jij op komst bent, dat het goed gaat met je mama, en dat we samen zo gelukkig zijn. Ik bid vaak dat ons geluk mag blijven duren, het is toch zo mooi. Maar vandaag gaan mijn gedachten toch ook bijzonder uit naar die lieve mensen die plots door tegenspoed getroffen worden.

21:52 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

... ontroerend deze briefjes...
zal later een heel mooi aandenken zijn voor jullie allemaal...
ik wens jullie veel geluk, gezondheid en liefde toe!...

liefs,

Gepost door: Sonia | 24-06-05

De commentaren zijn gesloten.