14-06-05

Italiaan

Dag lieve jongen,

Vanavond zijn we met mijn ouders, je grootouders, bij onze favoriete Italiaan gaan eten. Het was zondag vaderdag, en mijn papa had zijn cadeautje nog niet gekregen. En natuurlijk kwam jij weer in het gesprek op de proppen. Ze hadden het grote nieuws intussen aan nog twee van mijn tantes gemeld, en ook die waren in de wolken. Terwijl we zaten te eten (op het terras, het was mooi weer vandaag), kwam er nog een SMSje binnen met gelukwensen van een van die tantes, haar kinderen en kleinkinderen. Ik sta er toch steeds weer van versteld hoe de komst van zo'n nieuw leven als het jouwe de mensen beroert, hoeveel positieve reacties het losweekt...

Na het eten hebben we nog een omweg gemaakt, om hen te tonen waar jij over een aantal maanden je dagen zal doorbrengen. Het straatje van je onthaalmoeder is klein en smal, ze woont midden tussen het groen. Het is een weg die zij ook nog vaak zullen nemen, wanneer ze jou gaan halen omdat ik en mama niet tijdig van het werk weg kunnen. Het was een aangenaaam ritje, zo in de avondzon. Weer een puzzelstukje van je grote verhaal dat op zijn plaats valt. En zo zullen er nog zovele volgen, puzzelstukjes waarvan de meeste nu nog niet bestaan, en die samen een uniek verhaal zullen vertellen. Jouw verhaal.

Papa.

22:20 Gepost door Squonk | Permalink | Commentaren (1) |  Facebook |

Commentaren

papa... worden is een gunst...papa zijn is een kunst.

Maar dat zal je zeker wel lukken.

Gepost door: liliwens | 15-06-05

De commentaren zijn gesloten.